'Als ik morgen de jackpot zou winnen, zou ik mijn baan opzeggen en dit werk vrijwillig doen.'

Hellen Dekker (34), activiteitentherapeut Korsakov-patiënten

Midden in Amsterdam werk ik iedere dag met Korsakov-patiënten. Samen met mijn collega heb ik een werkplaats opgezet voor 15 mensen: ze knappen meubels en fietsen op, maken keramiek, speelgoed of mozaïekwerk. Mijn enthousiasme is ongelimiteerd; ik wil alles proberen. Dan zoek ik op internet naar ideeën en gaan we het gewoon doen.

Het geeft voldoening als je zelf iets kunt maken. Dat doet het nog meer als anderen het zien en waarderen. Doordat we onze producten verkopen en we een fietsband plakken voor vier euro, komen er allerlei buurtbewoners binnen. Wanneer iemand iets koopt vertellen we altijd wie het heeft gemaakt. Dan zie je dat onze medewerkers gewone mensen zijn, maar dan met iets wat bij hen minder goed werkt. We hebben afgelopen jaren echt een buurtfunctie gekregen en krijgen ook veel terug. Mensen komen kerstkaarten of wat lekkers brengen, of vragen ons plantenbakken te bouwen voor een groen initiatief.

‘Dan zie je dat onze medewerkers gewone mensen zijn’

Van de dingen die we verkopen kunnen we onze medewerkers mee uit nemen. Ze kiezen zelf waar we naartoe gaan, zoals naar een concert van ZZ Top. Dat kunnen ze normaal nooit betalen. Dan staan we even nóg meer midden in de maatschappij. Ik heb in tien jaar zoveel trotse momenten meegemaakt, waarin we steeds weer nieuwe projecten hebben opgezet. We blijven maar groeien met elkaar, op allerlei manieren. Als ik morgen de jackpot zou winnen, zou ik mijn baan opzeggen en dit werk vrijwillig doen.’

Scroll to top