'Ik ben verliefd op mijn vak'

Niels van Kampen (26), arts in de kinderpsychiatrie

‘Ik werk in de kinderpsychiatrie op een school voor kinderen die het reguliere voortgezet onderwijs niet kunnen volgen vanwege een psychiatrische stoornis. Een soort polikliniek binnen de middelbare school. Als student had ik nog niet zo’n idee van kinderpsychiatrie, maar mijn hoogleraar gaf zulke inspirerende colleges dat ik meteen verliefd was op het vak. Vroeger vormden we trouwens een crisispleeggezin en kregen we vaak kinderen met psychiatrische problematiek over de vloer. Dat vormde me natuurlijk ook.

‘Hoop geven is zo ontzettend belangrijk’

Mijn werk is ongelooflijk uitdagend: ik heb veel vaste afspraken, maar tussendoor ook crisisbeoordelingen en zelfs begeleiding bij suïcidale dreigingen. Niet alleen met de kinderen, ook met de ouders is het spannend. Want die zitten iedere dag met iemand die het zelf vaak moeilijk vindt zijn problemen onder woorden te brengen.

Ik vind het belangrijk om vertrouwen te geven. Dan verdwijnt het feit dat ik dokter ben even en lukt het écht te communiceren. Mijn dag is geslaagd als ik een kind met meer vertrouwen naar huis heb kunnen laten gaan, als ik hem het idee heb kunnen geven dat het beter zal gaan en wellicht zelfs goed komt. Hoop geven is zo ongelooflijk belangrijk!

Deze kinderen worden vaak overspoeld door hun problemen en zitten er helemaal door heen. Als ik er dan een positieve draai aan kan geven door te laten zien dat ik mijn uiterste best ga doen om te helpen en ik zie als antwoord op mijn vertrouwen ook een piepklein beetje vertrouwen bij het kind ontstaan, dan kunnen we echt aan de slag. Naarmate dat vaker tot succes leidt, word ik er ook zelfverzekerder in, en dat voelt goed.’

Scroll to top