‘Ik heb het geluk dat mijn hobby mijn beroep is’

Carine de Graaf (56), geluidsmens

‘Twintig jaar lang werkte ik als geluidsman. Ik zat aan de knoppen bij meer dan vijfhonderd optredens van Herman Brood, zorgde voor de geluidssystemen bij de concerten van Anouk en werkte op festivals als Lowlands en Pinkpop. Altijd was ik aan het werk. Achteraf gezien ook om te vluchten voor mijn eigen realiteit. Na een burn-out kon ik er niet langer omheen: ik voelde me vrouw. Negen jaar ben ik gestopt met werken om de zware transitie aan te gaan. Ik ben trots dat ik dit werk nu doe zoals ik echt ben: als vrouw. Van een geluidsman kijkt niemand op, nu krijg ik verwonderde blikken omdat er een vrouw achter de mengtafel staat. Oude bekenden steken hun duim naar me op. Wat fijn dat je terug bent, krijg ik te horen.’

‘Fantastisch om een artiest perfect te laten klinken’

‘Muziek en techniek hebben me van jongs af aan al gefascineerd. Die liefde ben ik nooit verloren. Wat dat betreft ben ik dezelfde gebleven. Ik heb het geluk dat mijn hobby mijn beroep is. Soms zit ik nog in mijn studiootje op tijdstippen dat ik allang in bed had moeten liggen. Ik vind het fantastisch om een artiest perfect te laten klinken. Het mengpaneel is daarbij mijn gereedschap. Laatst was ik met een band op pad en was er geen tijd om te soundchecken. De geluidsjongen was zenuwachtig. Zou het wel goedkomen? Toen heb ik er tegenover hem een onewomanshow van gemaakt: ik blufte met apparatuur waarvan ik eigenlijk helemaal geen verstand had. Zijn mond viel open van verbazing, dat gaf een kick.’

‘Magisch is het moment vlak voor een optreden. De spanning die in de zaal hangt als het publiek binnen druppelt. Dat magische gevoel wordt groter als de avond vordert en ik zie dat mensen geraakt worden door het geluid. Man of vrouw, jong of oud… iedereen is even één in de beleving. Ik weet precies dat met een bepaald geluidseffect iedereen begint te dansen. Dan sta ik stilletjes te juichen: Yes, het lukt weer!’

Scroll to top