‘Ik ben altijd blij als ik een brood bak’

Leo Keijzer (62), cuisinier

‘Ik ben altijd blij als ik een brood bak. Het ontstaan ervan vind ik een mooi proces. Het kneden van water en meel tot een zacht deegje, het rijzen tot de omvang verdubbelt, de heerlijke geuren tijdens het bakken en dan die knapperige korst voelen... Daar word ik nou gelukkig van. Ik heb een kookatelier waar ik workshops geef en mensen laat meegenieten.’

‘Soms is het goed om even alleen met je handen bezig te zijn’

‘Roeren in potten en pannen trok me altijd al. Maar mijn vrouw stond meestal in de keuken. Tot ze overleed. Mijn kinderen waren 13 en 15 jaar en ik wilde ze toch goed te eten geven. Door het koken kwam ik erachter hoe graag ik met mijn handen bezig ben. Ik voelde me gelukkig, de tijd vloog voorbij. In die tijd was ik projectmanager bij het Ministerie van Defensie. Ik was vooral druk met mijn computer of met praten, wat me steeds meer energie kostte. Langzaamaan begon ik meer te koken. Eerst alleen voor mijn gezin, later ook met groepen. Vijftien jaar na het overlijden van mijn vrouw heb ik de knoop definitief doorgehakt. Ik heb mijn baan opgezegd en sta nu fulltime in de keuken.’

‘Ik kook regelmatig tijdens coachingstrajecten op een mooi buitenverblijf. Een week lang is een groep daar bezig met de vraag: wat wil ik eigenlijk op werkgebied? Ik sta in de moederschoot van dat verblijf: de keuken. Het is er huiselijk en altijd warm. De deelnemers zijn welkom om me te komen helpen. Ik probeer dan zo weinig mogelijk met ze te praten. Want soms is het goed om even stil te zijn, je hoofd leeg te maken en alleen met je handen bezig te zijn. Op het vuur staat altijd een pan bouillon. Door de geur voelen mensen zich op hun gemak. En ik vind het mooi, de kleuren, de smaken en het geluid - dat zachte blub blub blub. Ja, dit is echt mijn droombaan.’