‘Ik weet nu dat ik kwaliteiten heb, dat ik echt wat kan’

Fransien Haagsma (31), jongerenwerker

‘‘Wat wil je later worden?’ werd me altijd gevraagd. Ik wist het nooit en was er onzeker over. Twee jaar volgde ik een opleiding communicatie. Maar ik stopte ermee, het was niets voor mij. Ik had een relatie, woonde samen en nam een baan bij ‘t Kruidvat om geld te verdienen. Heel bewust kregen we twee kinderen. Maar toen we naar Slochteren verhuisden, voelde ik me geïsoleerd, zo alleen thuis met twee kleine kinderen. Ik ging op zoek naar vrijwilligerswerk in het dorp en belandde bij het jongerencentrum. Dat inspireerde me om een deeltijdstudie maatschappelijk werk te volgen. Vorig jaar wist ik het eindelijk: ik wil jongerenwerker worden.’

‘Zó mooi om ‘mijn’ jongeren zelfstandig te zien worden’

‘In mijn werk kom ik veel verschillende jongeren tegen. Sommigen hebben veel problemen. Stuk voor stuk ga ik met ze in gesprek en samen organiseren we activiteiten. Mijn doel? Ik wil ze inspireren, ze laten ontdekken dat ze dingen kúnnen. Tijdens een uitwisseling met jongeren uit Slochteren in Finland voelde ik me helemaal op mijn plek. Zó mooi om ‘mijn’ jongeren zelfstandig te zien worden. Er was één jongen waarover ik me van tevoren zorgen maakte. Hij was erg op zichzelf en sprak amper Engels. Wat bleek: hij had de week van z’n leven. Maakte met iedereen een praatje en met het uur werd zijn Engels beter. Ik stond versteld.’

‘Eigenlijk maakte ik dezelfde ontwikkeling door. Vroeger had ik alleen verstand van make-up, deodorant en shampoos. Nu weet ik dat ik kwaliteiten heb, dat ik echt wat kan. Drie jaar lang heb ik mijn opleiding en stage bij de gemeente gecombineerd met de zorg voor mijn kinderen. Afgelopen juli kreeg ik mijn eerste echte, betaalde baan. Bij de gemeente. Bijzonder, want ik moet mijn diploma nog halen. Ik ben ontzettend trots dat ik nu geld verdien met dat wat ik het liefste doe. Het voelt als de ultieme waardering voor mijn harde werk.’

Scroll to top